กุมารทองชอป กุมารี สาลิกา อิ้นคู่ เครื่องรางของขลัง

Line : Lnwwer ของปลุกเสก สายเทพ สายขาว สำหรับผู้ชาย ผู้หญิง เกย์ ทอม

ความรักที่รีบร้อน คือความรักที่รีบเลิก

บทความความรัก

“รัก” ที่ “รีบร้อน” คือ “รัก” ที่ “รีบเลิก” (ใยไหม)

เขียนโดย : มาบุชี่

ธรรมชาติของการเรียนรู้ ไม่ว่าจะเป็นทั้งในการใช้ชีวิต หรือการพยายามปรับตัวเพื่อที่จะรักใครสักคน มันเลี่ยงไม่ได้หรอกที่เราจะต้องพบเจอกับปัญหาหรืออุปสรรค หรือบางทีก็เป็นความหวั่นไหว…ที่ทำให้เราต้องหนักใจไปบ้าง

แม้ว่าช่วงเวลาที่ดีที่สุดของความรัก จะเป็นช่วงเวลาเพิ่งเริ่มต้น และความหอมหวานที่ตลบอบอวลในทุกที่ที่เราไป ก็เป็นความทรงจำอันน่าประทับใจ…ก็จริงอยู่ แต่ใครหลายคนคงปฏิเสธไม่ได้ว่า เราต่างปรารถนาจะได้มีความรักที่คงมั่น และอยู่ด้วยกันในอ้อมกอดของความผูกพันที่มากกว่า

ต่อให้การจับมือกันตอนแรกจะทำให้ใจเราเต้นเพียงใด แต่มันก็ทำให้หัวใจเราอบอุ่นสู้ “อ้อมกอดของคนที่เราเคยคุ้น” ไม่ได้ วันพรุ่งนี้…ความรักที่เรามีอยู่จะเป็นอย่างไร บางที…มันก็เป็นสิ่งที่เรารอคอยมากกว่าสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในวันนี้เสีย อีก ซึ่งถ้ายิ่งเวลาไปถึงวันนั้นได้เร็วเท่าไร อะไรต่อมิอะไรก็คงง่ายขึ้น

หาก ความรักมีรีโมทคอนโทรล ที่เราสามารถเลือกดูแค่เฉพาะตอนบางตอนได้ ผิดไหม…ถ้าเราอยากจะกดข้ามไปดูแค่ตอนจบ! คงเป็นเพราะความอยากรู้อยากเห็นของคนเราไม่เคยมีจุดสิ้นสุด เราเลยมักจะใส่ใจแต่สิ่งที่เราอยากรู้เสียจนทำให้สิ่งที่เรารู้อยู่ แล้ว…ไม่มีคุณค่า

บทความความรัก

เมื่อ คนสองคนตกลงปลงใจ ที่จะก้าวเดินไปบนถนนแห่งความรักด้วยกันแล้ว บนถนนสายนั้น…ที่เราต่างรู้ดีว่ามันไม่ได้โรยด้วยกลีบดอกไม้แค่เพียงอย่าง เดียว แต่บางทีมันก็โรย “ความหวั่นไหว” เอาไว้ หวั่นไหวไปกับปัญหาคาใจจนเป็นเหตุผลที่ทำให้เราอยากจะวิ่งไปให้ถึงจุดหมาย ปลายทางของความรักได้เร็ว ๆ แต่สิ่งที่เราไม่เคยรู้เลยก็คือ จุดหมายปลายทางของความรัก…มันอยู่ตรงไหนกันแน่ เพราะแค่หัวใจสำคัญของการเดินทาง เรายังไม่ใส่ใจ แล้วจะมองเห็นปลายทางแห่งความรักได้อย่างไร?

ไม่ว่าเราจะเฝ้าฝันถึง “ความรัก” ที่ “แฮปปี้เอนดิ้ง” ในแบบไหนก็ตาม อย่าลืมตื่นขึ้นมาถามตัวเองด้วยว่า เราอยากมีความรัก เพียงเพราะเราอยากเห็นตอนจบของมันไว ๆ แค่นี้หรือ?…

หาก เปรียบ “ความรัก” เป็นเหมือนการเดินทาง มันอาจจะเป็น “ถนนสายที่สวยที่สุด” ที่พระเจ้าสร้างมันขึ้นมาให้คนสองคนค่อย ๆ จับมือกันก้าวเดินไป เพื่อเก็บเกี่ยวความงดงามระหว่างทาง และเรียนรู้ในทุกฉากทุกตอนของความเศร้าโศกเสียใจ อย่างน้อยก็เพื่อเป็นสิ่งที่ทำให้เราเข้าใจถึงความหมาย ของการมีชีวิต และการอยู่กับปัจจุบันให้ดีที่สุด

ความรู้สึกดี ๆ ที่เรียกว่า “รัก” ที่เคยเป็นเหตุผลทำให้คนแปลกหน้าสองคนเดินทางผ่านมาเพื่อรู้จักกัน ก่อนที่จะเปลี่ยนจากสถานะ “คนรู้จัก” ให้กลายเป็น “คนรัก” เปลี่ยนจากแค่การเดินเคียงข้าง…เป็นการเดินจับมือ เปลี่ยนจากการสบตา…เป็นการโอบกอด และเปลี่ยนทุกความปรารถนาที่เคยมีทั้งหมดให้กลายเป็นการได้ใช้ทุกวินาทีของ ชีวิตร่วมกัน

แม้ทุกสิ่งจะเปลี่ยนไปตามวงจรของการเปลี่ยนผ่านเพื่อเติบโต เช่นเดียวกับการเดินทางที่อาจจะต้องมีจุดหมาย แต่สำหรับ “ความรัก” แล้วนาทีที่มันสวยงามที่สุด…คือนาทีที่มันยังคงมีอยู่ และต่อให้จุดหมายของมันจะมีอยู่จริง มันจะไม่มีวันเป็นปลายทางที่สวยงามได้เลย ถ้าเราได้แต่ “รีบร้อน” จนพลาดสิ่งดี ๆ ไป และบางทีการรีบร้อนอาจทำให้คนสองคน “รีบเลิก” ก็ได้ หากพบว่าจุดหมายปลายทางที่เฝ้ารอนั้น…มันไม่มีอยู่จริง! “รีรอ” เพื่อจะ “รัก” ดีกว่า “รีบร้อน” เพื่อที่จะ “เลิก”
ขอขอบคุณข้อมูลจาก

หนังสือ : รัก…มากไปหรือเปล่า?

 

ที่มา http://wedding.kapook.com/

287 total views, 1 views today

Be Sociable, Share!

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

AlphaOmega Captcha Classica  –  Enter Security Code